لحظه‌نویسی‌های روزانهٔ ذهن شلوغ من

البته مرتب و شسته‌رفته

سلام
اولویت اول من نوشتن است؛ نه وبلاگ‌نویسی!
البته نوشتن وسیله است و هدف غرق‌شدن در خداست.
صمیمانه مشتاق نقد‌های شما هستم.

بایگانی
آخرین نظرات
  • ۲۲ تیر ۹۷، ۱۵:۳۷ - ی دختر دهه هشتادیツ
    :'(

کاش یوگی دنیا را نجات نمی‌داد!

دوشنبه, ۸ آبان ۱۳۹۶، ۱۲:۰۶ ق.ظ

افسردگی من از زمانی شروع شد که فهمیدم در کارتون یوگی و دوستان، جای امثال من و شما، روی عرشهٔ کشتی نیست. ما همان میمون‌های یک‌شکلی هستیم که محکوم به زیر عرشه‌‌ایم. جالب اینجاست که کشتی‌اش هوایی است، نه دریایی. یعنی که یک جای کار می‌لنگد.


بگذریم، میمون‌ها یعنی ما، محکومیم به سریع‌تر پاروزدن تا یوگی و دوستانش زودتر دنیا را نجات دهند. حق داریم اعتراض کنیم که حقوقمان چه می‌شود؟ دست‌کم این تفاوت را با میمون‌ها داشته باشیم که اعتراض کنیم. یوگی فکر اینجا را هم کرده است. موزهایی که از سقف آویزان است، پیشِ روی ما و در افق دید ما قرار می‌گیرد. اما یک شرط کوچک دارد. شرط برای رسیدن به حقت؟! واقعاً؟! بله. شرطش این است که بیشتر تلاش کنی و بیشتر پارو بزنی.


نکتهٔ ظریفی دارد: کشتی به مقصد می‌رسد و دنیا نیز نجات پیدا می‌کند؛ ولی میمون‌ها هیچ‌گاه به مقصود نمی‌رسند. خلاصه اینکه هر چه بیشتر تلاش می‌کنیم، به همان میزان کمتر به حقوقِ حَقهٔ‌مان می‌رسیم.


محمدباقر قنبری نصرآبادی

۱۵:۳۶

۷آبان۱۳۹۶

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۰۸/۰۸
محمدباقر قنبری نصرآبادی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی